Dat ik nu toch echt oud begin te worden is te merken aan het feit dat ik inmiddels drie brillen heb! Had ik er voorheen twee, één voor werk en één voor uitgaan, sindskort is het brillenpark uitgebreid en moest er ineens een multivocaal glas in mijn ene bril, die daarmee echt voor het werk werd. Daarmee moet je niet onderuit televisie kijken want dan wordt ineens alles heel wazig. En recentelijk heb ik ook mijn lenzen vervangen, want ik kon de borden op de snelweg niet meer lezen. Bleek ineens dat ik met lenzen in ook geen steek meer kan lezen dus is de uitzet gegroeid met een leesbrilletje met +1. Als ik nu de deur uit wil gaan, moet ik eerst na gaan denken wat er moet gebeuren: moet ik iets lezen als ik op stap ben, en moet ik dat veelvoudig, dan moet ik of mijn multivocaal bril mee of mijn lenzen in met leesbril. Of ga ik stappen, dan kan ik of mijn lenzen in doen of mijn uitgaansbril. Tjonge, ik wist niet dat kijken zo veel moeite kan kosten. Het begin van de ouderdom zullen we het maar noemen. En dan hebben we het nog niet eens over de vergeetachtigheid….